Ga naar hoofdinhoud

9.9 Functies in functies

Leerdoel: je leert hoe je binnen een eigen functie een andere eigen functie aanroept. Dat is de sleutel waarmee de volgende bouwstenen op elkaar voortbouwen.

Tot nu toe​

Op pagina 5 zag je dat functies stapelen bij de aanroep:

print(plus_drie(verdubbel(5)))

Dat is mooi voor losse aanroepen. Maar wat als je steeds "eerst verdubbelen, dan plus drie" wilt? Dan herhaal je dat patroon. Beter: maak er één eigen functie van.

Een functie die een andere functie aanroept​

def verdubbel(x):
    return x * 2

def plus_drie(x):
    return x + 3

def doe_alletwee(x):
    return plus_drie(verdubbel(x))

doe_alletwee is een nieuwe functie. In zijn body roept hij twee eerder gedefinieerde functies aan. Vanaf nu kun je doe_alletwee(5) schrijven in plaats van het patroon te herhalen.

Voorspel​

Wat denk je dat dit print?

def begroet(naam):
    return f"Hallo {naam}!"

def begroet_drie_keer(naam):
    return begroet(naam) + " " + begroet(naam) + " " + begroet(naam)

print(begroet_drie_keer("Lotte"))
Antwoord
Hallo Lotte! Hallo Lotte! Hallo Lotte!

begroet_drie_keer roept begroet drie keer aan en plakt de resultaten aan elkaar met spaties ertussen.

Run​

Python
Code-omgeving wordt voorbereid…

Waarom is dit handig?​

Drie redenen:

  1. DRY — Don't Repeat Yourself. Schrijf de logica één keer in begroet. Verandert "Hallo" in "Hoi"? Pas je begroet aan, en alle functies die hem aanroepen krijgen automatisch de nieuwe versie.

  2. Lezen wordt makkelijker. begroet_drie_keer(naam) zegt direct wat hij doet. De details zitten in begroet. Je gedachten organiseren zich in lagen.

  3. Bouwen-op-bouwen. Grote programma's bestaan uit lagen van functies die elkaar gebruiken. Tic-tac-toe AI is precies zo'n gelaagde constructie.

Wat we hierna gaan doen​

In de volgende bouwsteen — result(bord, zet) — moet je weten wie de zet doet (X of O). Maar wacht: je hebt player(bord) al geschreven op pagina 7. Die zegt precies wie aan de beurt is.

Dus schrijf je:

def result(bord, zet):
    ...
    speler = player(bord)        # ← je eigen functie aanroepen
    ...

Geen nieuwe telling, geen kopie van de logica. Gewoon player(bord) aanroepen en het antwoord gebruiken. Dat is het patroon voor de rest van deze track.

Door naar stap 10: bouwsteen 4 — result →.